KAPLICA POD WEZWANIEM 

OPATRZNOŚCI BOŻEJ 

W KOŃCZYCACH WIELKICH

To późnobarokowa budowla, znajdująca się obok pałacu rodziny Thun – Hohenstein, jest obiektem sakralnym parafii wielkokończyckiej. 

Wcześniej w tym miejscu była kaplica drewniana, wybudowana przez miejscowego barona Jerzego Fryderyka Wilczka, który uzyskał nawet u papieża Innocentego XI pozwolenie na erygowanie w tym miejscu Bractwa Opatrzności Bożej. 

Kaplica z obrazem Opatrzności Bożej stawała się miejscem coraz liczniejszych pielgrzymek, przyciągała rzesze pątników. W dni odpustów, a obchodzono ich pięć, było nawet kilka tysięcy pielgrzymów. 

Z czasem drewniany obiekt przestał wystarczać, i w latach 1752 – 1767 został przebudowany na murowany z cegły i kamienia (poprzez wzniesienie murów około i nad drewnianą kaplicą), dzięki fundacji nowych właścicieli zamku, Harasowskich z Harasowa. 

Następne stulecie było dla kaplicy okresem największej świetności w jej historii, ciągle pielgrzymowali do niej pieszo pątnicy z najbliższej okolicy i z Cieszyna. Potem, niestety, systematycznie do końca XIX wieku, ruch pielgrzymkowy zanikał. 

Po odnowieniu w 1859 roku kaplica została ponownie poświęcona; a w 1893 roku zmodernizowana, uzyskała klasycystyczny wystrój. 

Budowla jest jednonawowa, zwrócona prezbiterium na północ. We wnętrzu znajduje się ambona, a na niej przedstawiona postać Jonasza w paszczy wieloryba. W oknach prezbiterium znajdują się witraże z wizją Opatrzności Bożej i Świętej Rodziny. 

Pod koniec drugiej wojny światowej kaplica była mocno uszkodzona. Później, podobnie jak sąsiedni pałac, została zabrana przez państwo. W zaniedbanym stanie powróciła do kończyckiej parafii dopiero w 2002 roku.

(OBECNIE KAPLICA JEST W TRAKCIE REMONTU)